Reiskosten vanaf vakantieadres vergoeden?

Wanneer is een vergoeding onbelast?

Onbelaste vergoeding. Werkgevers mogen reiskosten voor woon-werkverkeer meestal onbelast vergoeden. In 2026 bedraagt de maximale onbelaste vergoeding momenteel € 0,23 per kilometer. Het kabinet heeft als plan om de onbelaste vergoeding te verhogen naar € 0,25 per kilometer. Bij reizen vanaf een vakantieadres gelden extra aandachtspunten.

Standpunt Belastingdienst. De Belastingdienst heeft hierover een kennisgroepstandpunt gepubliceerd (KG:204:2024:6). Daarin wordt onderscheid gemaakt tussen een kort verblijf op een camping en een tijdelijk verblijf van meerdere maanden.

Kort verblijf is meestal privé

Privékeuze. Een werknemer die alleen in het weekend op de camping verblijft, reist volgens de Belastingdienst in principe vanwege privéomstandigheden. Denk aan een werknemer die vrijdag na werktijd naar de camping rijdt en maandagochtend weer vanaf de camping naar kantoor gaat. In dat geval mag u de ritten tussen kantoor en camping meestal niet onbelast vergoeden. Die ritten zijn namelijk geen woon-werkverkeer. De camping geldt dan niet als verblijfplaats, omdat het verblijf te tijdelijk is. De normale ritten tussen woning en werk blijven uiteraard wel onbelast te vergoeden.

Voorbeeld. Een werknemer woont in Breda en werkt in Rotterdam. In mei en juni staat hij elk weekend op een camping in Zeeland.

Rit Breda – Rotterdam: wel onbelaste reiskostenvergoeding mogelijk.
Rit Rotterdam – camping: reiskostenvergoeding in beginsel niet onbelast mogelijk
Rit camping – Rotterdam op maandagochtend: reiskostenvergoeding in beginsel niet onbelast mogelijk

Langdurig verblijf kan anders uitpakken

Verblijfplaats. Het wordt anders als een werknemer langere tijd op een vakantieadres verblijft. Bijvoorbeeld drie maanden op een camping in de zomerperiode. Volgens de Belastingdienst kan zo’n camping dan wél gelden als verblijfplaats. De dagelijkse ritten tussen camping en werk kunnen dan worden gezien als woon-werkverkeer. In dat geval mag u de kilometers doorgaans onbelast vergoeden.

Duurzaamheid. Er moet wel sprake zijn van enige duurzaamheid. Een paar losse overnachtingen zijn niet voldoende. De inspecteur kijkt naar de feiten en omstandigheden. Belangrijke signalen zijn bijvoorbeeld:

een verblijf van meerdere maanden;
een vaste standplaats of accommodatie;
regelmatig verblijf op hetzelfde adres;
dagelijkse reizen tussen dat adres en het werk.

Let op de redelijkheid van de vergoeding

Afstand. Ook als sprake is van woon-werkverkeer, kijkt de Belastingdienst nog naar de redelijkheid van de vergoeding. Een werknemer kan tijdelijk op een camping verblijven die veel verder van het werk ligt dan zijn normale woning. Als die keuze puur privé is, kan discussie ontstaan over de vraag of een volledige onbelaste vergoeding nog redelijk is.

Voorbeeld. Een werknemer woont normaal 15 kilometer van het werk, maar verblijft in de zomer op een camping op 120 kilometer afstand. Vergoedt u al die kilometers onbelast, dan kan de Belastingdienst kritisch meekijken.

Zakelijke noodzaak. Soms reist een werknemer onverwacht vanaf de camping naar kantoor omdat u hem dringend nodig heeft. In zo’n situatie kan toch sprake zijn van een zakelijke reis. Dat geldt vooral als de reis duidelijk voortkomt uit het werk en niet uit de privésituatie van de werknemer.

Wat kunt u als werkgever doen?

Regeling. Leg in uw personeelshandboek of reiskostenregeling vast hoe u omgaat met een tijdelijk verblijf op een vakantieadres. Daarmee voorkomt u discussies achteraf. Neem bijvoorbeeld op:

wanneer een vakantieadres telt als verblijfplaats;
welke informatie werknemers moeten aanleveren;
hoe de reisafstand wordt bepaald;
wanneer een reiskostenvergoeding stopt of aangepast wordt.

Bewijs. Vraag werknemers bij langdurig verblijf om enige onderbouwing. Denk aan reserveringsbevestigingen, huurcontracten of een overzicht van de verblijfsperiode. Dat helpt als de Belastingdienst later vragen stelt.

Vaste vergoeding. Veel werkgevers werken met een vaste maandelijkse reiskostenvergoeding. Controleer dan of het tijdelijke verblijf invloed heeft op die vergoeding. Een incidentele afwijking hoeft meestal geen probleem te zijn. Maar als een werknemer langere tijd vanaf een ander adres reist, kan aanpassing nodig zijn.

Vastleggen. Zorg dat uw administratie klopt. Bewaar afspraken, declaraties en berekeningen van afstanden zorgvuldig. Controleer ook of de loonadministratie aansluit bij de werkelijk vergoede kilometers. Dat voorkomt correcties achteraf.

Controleer bij tijdelijk verblijf altijd of sprake is van woon-werkverkeer of van een privérit. Bij een langer verblijf op een vakantieadres kunt u reiskosten vaak onbelast vergoeden, maar leg afspraken en onderbouwing goed vast. Daarmee voorkomt u discussie met werknemers en met de Belastingdienst.

Schakel ons in voor uw: